Het zit erop
Vrijdag 13/08/10
Donderdagmiddag gaf de loods ons groen licht, en deze keer was het zeker.
Reg Bricknell (loods) verwachtte ons donderdagnacht, om dan om 3U30 (Belgische tijd) de haven van Dover te verlaten. Iedereen was toen al opgelucht dat we zeker konden zwemmen. Bij onze eerste poging (precies één week voor onze overtocht) konden we niet vertrekken wegens te slecht weer. Grote ontgoocheling, maar toch een voordeel bij onze tweede poging. Zo hadden we al eens kennis kunnen maken met de loods en wisten we hoe het was om met zoveel man en al onze bagage op zo’n klein bootje te zitten. Die eerste kennismaking viel 100 % mee, dat gaf toch al een gerust gevoel voor onze tweede poging.
I.p.v. 3U30 vertrokken we een uurtje later. Tim was de eerste zwemmer en zwom in het donker. Hij kreeg twee lightsticks & één koplampje, net als Kristof die het tweede uur moest zwemmen. Ik was als derde aan de beurt. Normaalgezien ging ik ’s nachts zwemmen. Maar doordat we een uurtje later vertrokken, zwom ik bij zonsopgang. Maxim was vierde zwemmer en moest een uur lang tegen stroom zwemmen. Niels loste Maxim af. Hij gaf volle gas! Niels werd een tijdje achtervolgd door een meeuw, zou die “duif” daar voor iets tussenzitten? Enfin, hij had toch behoorlijk wat meters afgelegd! De vijfde zwemmer ging na een uur terug de boot op en werd afgelost door Charlotte, de laatste zwemmer in onze estafette. Zij zwom zo snel ze kon om ons dichter bij de Franse kust te brengen. Opnieuw werden er vele meters afgelegd. Het zeewater was heel helder en nauwelijks waren er vissen te bespeuren en van de kwallen zijn we helemaal gespaard gebleven.
Na Charlotte’ s eerste uur mocht Tim aan zijn tweede uur beginnen. Zijn eerste uur was een zwaar stuk, het tweede uur was stroming mee. Tim zwom een immens lange afstand, het was de juiste zwemmers op de juiste plaats.
Kristof was ook super goed bezig. Zowel het eerste als het tweede uur heeft hij alles gegeven tot de laatste seconde. Derde zwemmer opnieuw aan de beurt ,ik mocht het sop in. Het tweede uurtje vond ik zwaarder dan het eerste, dit was vooral omdat ik nog meer zeeziek was dan in het begin van de overtocht. Ik had op de boot nog amper iets kunnen eten en ik voelde mij leeg. Alhoewel het tweede uurtje wegens de stroming fysiek zwaarder was, voelde ik mij tijdens het zwemmen stukken beter. Ik zag dat de Franse Kust heel dichtbij was. Stiekem hoopte ik dat ik zou aankomen op het strand, maar de afstand was nog te groot om in mijn uur de kust te bereiken. Maxim zwom de laatste kilometers vergezeld van een zodiak richting kust. Na 9 uur en 39 minuten hadden we ons doel bereikt. Een tijd die ik nooit verwacht had. De overtocht was een feit. We hadden natuurlijk ook heel wat geluk met het weer, op de terugweg naar Engeland was er onweer op komst en was de zee onstuimig. We hadden de klus net op tijd geklaard!
Zonder de trainers hadden we nooit het niveau gehaald dat we nu bereikt hebben. Nachtenlang hebben ze gepiekerd welke zwemmer het best zou renderen in welke positie. De volgorde van de zwemmers was immers belangrijk voor de slaagkans van de overtocht. Heel wat van hun vrije tijd hebben ze opgeofferd voor ons, en zijn ze zelfs als we het wat moeilijker hadden steeds in de groep blijven geloven.
Al hun tijd en energie dat ze in ons hebben gestoken… Echt waar bedankt! J
Na onze aankomst in Bredene lokten Maya & Johan ons naar een verrassingsfeest, wat heel leuk was!
Vrijdag de 13de was voor ons team zeker geen ongeluksdag, maar een dag om nooit meer te vergeten!
Zondag 15/08/10
Zondagochtend werden we in de Twins verwacht. Daar gaven we een interview voor vtm.
Er werd een reportage gemaakt over onze overtocht die te zien was in het nieuws van 13u & 19u op vtm en op het nieuws van Focus.
Daisy Hanssen
Succes!
Na vele intense trainingen de voorbije weken zijn onze jongeren klaar voor hun overtocht.
Na verzorgen van spieren en kwetsuren, trainen tijdens de nacht, in volle zee, langs de kustlijn, in weer en wind, zon en regen, zelfs tussen de kwallen; onze zwemmers hebben fysiek en mentaal de kracht om deze uitdaging aan te gaan.
En ook als ouders zijn we er klaar voor, de zakken staan al klaar, de maaltijden zijn voorzien, de spanning stijgt.
We zullen er samen het allerbeste van maken en duimen voor een goede overtocht.
Heel veel succes aan allen!
Els Simoens
Brugge Loopt
Zondag begon onze stageweek met ‘Brugge loopt‘, een nieuw
sportevenement ten voordele van SOS kinderdorpen, een NGO die de
belangen van kinderen overal ter wereld behartigt. Wij namen met het
team deel aan Kim’s run, een estafetteloop van 4x2000m. En zo
geschiedde het, na een kort fotomoment met Kim Gevaert, die meter is
van SOS kinderdorpen, verschenen 2 ploegen van het BBV Junior
Channelteam aan de start, klaar voor een warme, maar vooral plezierige
wedstrijd rond het Jan Breydelstadion. Nadat alle ploegen de finish
bereikt hadden, keerden we tevreden terug huiswaarts met elk een bak
groenten. Later op de avond zakten we dan nog af naar een barbecue van
het JMD rally team, op uitnodiging van onze sponsors Isolans en JMD
karweien, en ook daar was het dik in orde.
Blog Chrlt
De openluchttrainingen zijn super leuk,
maar wij Meisjes hebben nu jeuk, jeuk, jeeeeuk!
Er was veel zon én de lucht was helder blauw,
daardoor hadden we geen kou.
Opeens een groot lawaai in de lucht,
de seaking op z’n vlucht.
Iedereen bleef staan
en Ik bleef maar gaan.
Het trainen gaat steeds beter
én zo alweer een kilometer.
De boei lijkt altijd immens ver,
maar dankzij het team geraakt ieder er wel.
Voor de krabben zijn sommigen wel wat bang,
maar dat is niet meer voor lang.
Af en toe wat in je mond, iiieeuw dat zeewier,
de meesten drinken liever een glas bier!
We denken nu al aan het frisse zeewater
én de rest vertellen we jullie later xD.
Charlotte x.
3 daagse van de Spuikom
De tijd vliegt voorbij! Nog twee maandjes en het is zover! Het komt alsmaar dichterbij en dat gaat ook niet onopgemerkt voorbij. Meer en meer trainen is wat we de komende acht weken moeten doen. Wat eigenlijk toch niet zo gemakkelijk is! Want met de examens die voor de meesten van ons team volgende week starten. Niet eenvoudig, maar dat is even op de tandjes bijten. Dat laatste hebben we natuurlijk al veel moeten doen. Want om vooruitgang te boeken in onze snelheid moeten we breken en om te breken moeten we op onze tanden bijten. Enkel zo kunnen we verbeteren.
De 23ste mei zijn we gestart met onze openwater trainingen. We hebben al vele dagen gehad met mooi weer dus zijn we al enkele keren in de Spuikom gaan zwemmen. We zwemmen nog in het zwembad, maar minder dan anders. Iedereen amuseert zich te pletter in openwater. Dit weekend hebben we drie keer in de Spuikom gezwommen. Gisteren zwommen Rutger, Francine, Marijke, Jeroen en Sam mee. Jeroen zorgde dit keer voor de ambiance! De meisjes hebben het iets minder leuk. In de Spuikom zitten er natuurlijk veel organismen waaronder larven van een platworm. Als ze (per ongeluk) in je badpak komen, kunnen ze niet meer weg. Doordat ze niet meer weg kunnen, beginnen ze te bijten van de schrik en sterven ze in een mum van tijd. Als ik zwem voel ik ze bijten en kan ik daar niets tegen doen. Met als gevolg: uitslag op mijn buik en rug. En jeuken dat het doet, verschrikkelijk (zeker als het warm is)!
Hoe meer we zwemmen in de Spuikom, hoe meer uitslag we hebben. Maya en Charlotte hebben er ook last van. We hebben al van alles geprobeerd: sportbikini, heel het lichaam insmeren met vaseline, … maar niets helpt. De jongens hebben er geen last van.
Hopen dat de watertemperatuur van de zee snel opwarmt naar 15°C, zodat we onze trainingen in de zee kunnen houden.
Misschien volgend weekend, wie weet!
Daisy Hanssen
Eerste openwatertraining
We hebben er lang op moeten wachten maar gisteren was het eindelijk zover: onze eerste openwater training! Nauwelijks deining, een goede watertemperatuur en een stralende zon die op de Spuikom weerkaatste. Met zo’n prachtig weer konden we het niet beter treffen!
Geen windsurfer of zeilboot op het water te bespeuren, de spuikom was dus eventjes voor het channelteam… en “de beestjes”.
Het hele team ( inclusief Maya, Johan & JP) was “present” en zag het enorm zitten. Velen waren ook blij dat we eindelijk buiten konden zwemmen. De laatste weken werd het zwembadwater te warm voor ons.
Het was dus tijd voor een frisse duik! En dat mochten we wel letterlijk nemen, de eerste stappen in het water waren toch wat frisjes. Iedereen was happy en dat was ook in het water te merken. Het ging zeer goed. Van de ene al wat beter dan de andere, maar iedereen heeft zonder twijfel zijn uiterste best gedaan!!! Voor vele zwemmers van ons team was het hun eerste training in openwater. Het was eigenlijk dus een beetje zoeken in het begin.
Want buiten moet men zich kunnen oriënteren, een andere zwemstijl toepassen en het lichaam moet zich ook aanpassen aan de temperatuur van het water.
In het algemeen kunnen we zeggen dat het een zeer goede eerste openwater training was!!!
Ik vond het super dat de belangstelling aan de zijlijn zo groot was! Vele mensen kwamen ons een hart onder de riem steken. Ik wil ook Chris en zijn zoon, Astrid en Eline bedanken voor hun hulp tijdens de training. Zij begeleidden ons in een kajak en roeiboot voor het geval dat er iets mocht verkeerd gaan. Met die extra begeleiding voelde ik mij nog meer op m’n gemak in de Spuikom.
Vanavond volgt onze openwater training nummer 2.
Daisy Hanssen
Looptochtje 13 mei
In afwachting tot de buitentrainingen en om eens iets anders te doen dan die eentonige zwembadtrainingen, hebben we besloten om te gaan lopen met de groep. Dit komt tevens ook ten goede van onze fysiek en de groepssfeer. We hadden het weer aan onze kant. Dus zijn we begonnen aan een looptochtje van al bij al 2u. Onze tocht zijn we gestart aan het sportcentrum om 10u30 vervolgens zijn we via de spuikom en de vismijn naar de vuurtoren in Oostende gelopen dit aan een stevig tempo. Achter even te stretchen zijn terug vertrokken richting het oude toerismebureau.
In het passeren in de terugweg zijn we eens binnengegaan bij een van onze sponsors: Proxy Delhaize Bredene waar het zeer druk was. Toen we onze toch verder zetten na de korte onderbreking kwamen we op het idee om onze teammanager JP te bezoeken, maar deze was jammer genoeg niet thuis. Via berichtje kwamen we te weten dat JOHAN ook niet thuis was, hij was in Doornik voor zijn dochters die daar moesten roeien. Dan maar naar onze andere toffe gastvrije trainster MAYA waar we getrakteerd werden op een lekker aperitief. Dit was een lekker glas fruitsap.
Tim en Kristof
De 2e Uurtest
Wanneer men een trainingsplanning opmaakt, kan men dit het best evalueren door af en toe meetpunten in te lassen.
Op zaterdag 6 maart werd in het zwembad van Moeskroen door het team een uurtest afgelegd. Het opzet hiervan is vrij eenvoudig:
zwem één uur lang zo goed mogelijk. Simpel, toch?
De éne zwemmer was al wat zenuwachtiger hiervoor dan de andere. Logisch, het resultaat van de eerste maanden intensieve trainingsarbeid moest zich nu maar eens gaan tonen. Eens het startschot gegeven werd er door sommigen gekozen voor een snelle start, anderen hadden dan weer de raad van de trainers opgevolgd en startten op een tempo dat ze het beste konden volhouden. Twee professionele tellers (Marijke en Sam) hielden nauwgezet de gezwommen lengtes bij zodat de trainers handen (en voeten) vrij hadden om de zwemmers te coachen. Na een halfuur begon de inspanning te wegen en kon men al een lichte afscheiding zien tussen de zwemmers. Het "45minuten-punt" is traditioneel een moeillijk moment maar omdat ze de richtlijnen "van aan de kant" goed opvolgden konden de meesten die klif moeiteloos nemen. Het laatste kwartier werd afgemaald en na een uur stonden de meesten moe, maar voldaan aan de kant te genieten van een welverdiend recuperatiedrankje. Nadien werd door de trainers een eerste korte evaluatie gemaakt en konden we samen (met een nieuw Nike T-Shirt!) terugkeren naar Bredene.
Wat de trainers onthouden van 6 maart? We zijn goed bezig, maar juichen is nog niet aan de orde! Bij sommigen zien we een duidelijke evolutie terwijl anderen heel goed weten wat hen te doen staat. Soms kan zo'n uurtest verrassend veel vertellen. Ook deze keer dus... Die het schoentje past, trekke het aan! Het doel is uiteindelijk zo klaar als pompwater: de andere kant van het Kanaal halen. Voor velen een droom, weinigen gegund. Eén iets heeft echter bij het vorige BBV Team wonderwel gewerkt: teamgeest en trainingsarbeid. Dit team is op zeer goed weg, nu nog de kleine zwakheden wegwerken en wie weet halen wij ook met dit team de overkant...
Op naar de volgende evaluatie, tijdens de zwemmarathon wordt dat het eerste uur zwemmen. Maar eerst nog een kleine 7 weken serieus trainen!
See Ya , en voor "onze" zwemmers : Train Ze!
Johan
Zwemmen
Al vele weken traint het junior team enthousiast voor hun overtocht.
Als ouder is het fijn te merken dat ze bij de intense voorbereiding van deze uitdaging ondersteund en begeleid worden door een ervaren team. De intensiteit van de trainingen, die geleidelijk aan wordt opgebouwd, is dan ook niet te onderschatten. Deskundige en motiverende begeleiding zijn hierbij dan ook belangrijk.
Dat deze sportieve uitdaging door velen gesteund wordt was duidelijk te zien aan de grote aanwezigheid van zowel jong en oud op de spaghettiavond.
Familie, vrienden en kennissen zijn echte supporters en zullen het team vast en zeker opvolgen tijdens de komende maanden.
Alvast alle geluk aan het ganse team!
Els Simoens
Snelheidsweek
Deze week stond volledig in het teken van intensieve trainingen.
Het doel was om de uithouding die we de laatste weken hebben
opgebouwd, te koppelen aan snelheid. Dit is voor iedereen goed
meegevallen. Hoewel we allemaal ook momenten gekend hebben waarbij er
op de tanden moest gebeten worden. Maar ook dat hoort bij het zwemmen.
Het eerste doel nu is de uurtest in maart, die zal afgenomen worden in
het 50 meter bad te Moeskroen. Kwestie van eens in een andere omgeving
te zwemmen. Ook is dit een bad met 8 banen, waardoor iedere zwemmer
een eigen baan zal hebben. Dit is vooral interessant omdat we dan
allemaal ongehinderd ons ding kunnen doen, zonder tijdsverlies door
voorbijsteken. Hierbij werkt het zwemmen op een lijn extra motiverend.
Nu volgt er voor mij een weekje van rust, aangezien ik in de
krokusvakantie in Gambia zal vertoeven. Om er daarna volledig tegenaan
te gaan op de uurtest!
Maxim
